Ciągłe próby dostosowania samochodu do przepisów zakłócały program rozwojowy, efektem czego była niska konkurencyjność: rzadko kiedy Alfa Romeo była poważnym konkurentem dla rywali stosujących inne silniki wolnossące, a wyraźnie odstawała od stosujących silniki turbodoładowane Ferrari i Renault. W połowie sezonu sprowadzono francuskiego inżyniera, projektanta zwycięskich Ligierów, Gérarda Ducarouge'a. Wprowadzono nowy, obniżony model 179D. Zmiany poczynione przez Ducarouge'a nieco zwiększyły konkurencyjność samochodu, czego owocem było pierwsze podium zespołu, kiedy to Giacomelli zajął trzecie miejsce w Grand Prix Las Vegas. Sezon Alfa Romeo zakończyła na dziewiątym miejscu w klasyfikacji konstruktorów.
Model ścigał się jeszcze w Grand Prix RPA 1982, zastąpiony następnie Alfą Romeo 182. Następnie, w 1982 roku, służył jako platforma testowa dla turbodoładowanego silnika 890T 1.5 V8T. Ze względu na problemy z chłodzeniem przy wysokich obrotach silnik ten został wprowadzony dopiero w 1983 roku.
Zbudowano sześć egzemplarzy modelu 179, cztery modelu 179C oraz dwa modelu 179D.
Wyniki w Formule 1