Biblioteki pedagogiczne klasyfikowane były jako naukowe specjalne. W swoich zasobach miały głównie dzieła pedagogiczne, ponadto różne działa naukowe, niektóre z bibliotek (w Katowicach, Krakowie, Lwowie, Toruniu i Równem) rozszerzały gromadzenie i udostępnianie zbiorów o dziedziny pokrewne. Biblioteka Instytutu Pedagogicznego posiadała beletrystykę pedagogiczną, biblioteka lwowska cenne zbiory związane z historią szkolnictwa, a wśród nich sprawozdania z gimnazjów i seminariów nauczycielskich. W księgozbiorach większości bibliotek była też dostępna literatura piękna klasyczna i współczesna, biblioteka wileńska gromadziła również literaturę dla dzieci i młodzieży, a w bibliotece toruńskiej znajdowały się pozycje ze wszystkich dziedzin wiedzy. Najzasobniejszą wśród bibliotek pedagogicznych kuratoriów w Polsce międzywojennej była biblioteka krakowska.
Biblioteki pedagogiczne prowadziły działalność informacyjno–bibliograficzną, a biblioteka lwowska posiadała szereg poradni. W Krakowie i Łodzi istniały sekcje, które grupowały pedagogów różnych specjalności. Bardziej aktywne (np. biblioteka w Lublinie) współpracowały z innymi bibliotekami.