Obydwie świątynie monasterskie były drewniane.

Klasztor podlegał początkowo monasterowi Świętego Ducha w Wilnie, następnie znalazł się w grupie monasterów podlegających monasterowi Trójcy Świętej w Słucku.

Od 1720, lub nawet od 1639, w Hrozawie równolegle istniał drugi monaster – św. Mikołaja. Klasztor utrzymywał się z otrzymanych w XVII w. majątków do 1842, gdy zgodnie z przedsięwziętą jeszcze w XVIII w. sekularyzacją majątków kościelnych w Rosji stracił swoje dobra w zamian za uzyskanie statusu monasteru III klasy i łączącej się z tym dotacji państwowej. Monaster został zamknięty w 1860, a ostatni mnisi skierowani do monasteru Trójcy Świętej w Słucku.

Przypisy

Hrozawa, Jan