Podczas rewolucji październikowej 1917 r. był członkiem Piotrogradzkiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego. Pod koniec listopada objął funkcję zastępcy narkoma do spraw wojskowych. Od grudnia wchodził w skład Kolegium Narkomatu do Spraw Wojskowych i Morskich. Pod koniec stycznia 1918 r. został członkiem Kolegium Wszechrosyjskiego do Spraw Organizacji i Formowania Armii Czerwonej. Od czerwca do sierpnia tego roku był członkiem Wojskowej Rady Rewolucyjnej Frontu Wschodniego. W tym czasie współuczestniczył w pacyfikacji „lewoeserowskiego powstania”. We wrześniu wszedł w skład Wojskowej Rady Rewolucyjnej Republiki. Od października 1918 r. do stycznia 1919 r. zasiadał w Wojskowej Rady Rewolucyjnej Frontu Południowego, a następnie Frontu Kaspijsko-Kaukaskiego, 11 Samodzielnej Armii, ponownie Frontu Południowego i Frontu Kaukaskiego. W czerwcu 1920 r. wszedł w skład Wojskowej Rady Rewolucyjnej 3 Armii Frontu Zachodniego. Od 1921 r. pełnił funkcję zastępcy, a następnie przewodniczącego Organizacji do Spraw Ogólnej Edukacji Wojskowej. Po pewnym czasie stanął na czele Wyższej Rady Kultury Fizycznej i Sportu. W kwietniu 1926 r. został attaché wojskowym ZSRR w Polsce. Po powrocie do Moskwy w maju 1927 r., pracował w Gosplanie. W latach 1931–1934 był członkiem Kolegium Narkomatu Łączności.