Powierzchnia w górnej części płatkowata, kolor początkowo białawy, później staje się (poczynając od dołu) żółtobrązowy. Miąższ Zapach nieco rzodkiewkowaty, smak gorzkawy. Gatunki podobne Włośnianki są trudne do oznaczania ze względu na bardzo podobne, cielistobeżowoochrowe ubarwienie kapeluszy. Dla włośnianki bagiennej charakterystyczny jest dwukolorowy kapelusz (brzegi znacznie jaśniejsze od centrum) oraz siedlisko – mokradła.
Występowanie i siedlisko Opisano występowanie tego gatunku głównie w Europie, występuje tutaj w wielu krajach. Poza Europą znany jest tylko w prowincji Quebec w Kanadzie. W Polsce jego rozprzestrzenienie i częstość występowania nie są znane. W publikacjach naukowych do 2003 r. podano 3 stanowiska, w późniejszych latach podano wiele następnych.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Owocniki wyrastają na ziemi, na torfowiskach i moczarach, pod wierzbami wśród mchów, także w lasach dębowych i bukowych na jałowej i piaszczystej glebie.
Znaczenie Grzyb niejadalny.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate