Jednocześnie prowadził szeroką działalność gospodarczą i społeczną. Był współtwórcą krajowej organizacji właścicieli gorzelni we Lwowie. Pod jego kierunkiem poczyniono pierwsze kroki w nawiązywaniu stosunków między bezpośrednimi producentami rolnymi a intendenturą wojskową. Był członkiem różnych rządowych ciał kolegialnych, m.in. państwowej rady dla przemysłu gorzelnianego; sporządził memoriał o Radzie Kultury Krajowej. Od 1884 był członkiem, a od 1895 wiceprezesem Komitetu Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego, później jego prezesem. Przewodniczył sekcji hodowlanejCzecz de Lindenwald Karol w: Ziemianie polscy XX wieku,Słownik biograficzny, część 6, Warszawa 2002, s. 30.
Należał do grupy konserwatywnych polityków określanych mianem Stańczyków. Do Sejmu Krajowego VII kadencji został wybrany w 1895 z okręgu Wieliczka. W sejmie VIII kadencji znalazł się zastępując posła Piotra Górskiego 21 czerwca 1906 z okręgu krakowskiego, zmarł w trakcie trwania IX kadencji sejmu, w 1912 jego miejsce zajął Wacław Zaleski. W latach 1900–1909 był Marszałkiem Rady Powiatowej w Wieliczce.
Zmarł niespodziewanie na atak serca na ulicy Wiślnej w Krakowie spiesząc na posiedzenie Towarzystwa Rolniczego. Pochowany na cmentarzu w BieżanowiePogrzeb ś.p. Karola Czecza Czas 1910 nr 564 z 11 grudnia s.