Sporne, należące do Korczyny, leży w północno-zachodniej stronie od miasteczka nad potokiem Marcinką, uchodzącym do Wisłoka.
Pierwotnie Korczyna nazywała się: "Kothczina, Kothczyna" i niektórzy nazwę tę wywodzą od słowa Kothschoen, piękne błoto, że osada została założona w miejscowości błotnistej. Korczyniacy do dziś dnia nazywają swe miejsce rodzinne: Kotczyna.
Kiedy Korczyna została założona, nie wiadomo; zdaje się, iż dopiero w piętnastym wieku jako kolonia niemiecka. W dokumencie z r. 1420, w którym Piotr Falkowski podsędek sandomierski poświadcza rozgraniczenie dokonane na rozkaz królewski między wsią Eremberg a przedmieściami krośnieńskimi, powiedziane jest, że granice te były tam, gdzie pola Kotkenhaw i miasta się schodzą. Pod Kotkenhaw najprawdopodobniej należy rozumieć Korczynę.
Kiedy w roku 1448 (dnia 26 stycznia) bracia Mikołaj, Marcin i Henryk Kamienieccy, dziedzice zamku kamienieckiego (odrzykońskiego) robią między sobą dobrowolny dział dóbr, dostaje się Korczyna ze zamkiem karnienieckim i z wsiami Węglówką, Szklarami, Kombornią, Jabłonicą i Zawadą, Henrykowi Kamienieckiemu. W roku 1489 należy Korczyna do Mikołaja i Jana Kamienieckich.