6 stycznia i 10 lutego 1939 w Nowym Jorku Apostoli walczył z mistrzem świata w wadze półciężkiej Billym Connem, ale oba razy przegrał na punkty. 28 tego roku sierpnia w Pittsburghu ponownie pokonał w towarzyskiej walce Glena Lee, a 2 października w Nowym Jorku stracił mistrzostwo świata po przegranej przez nokaut w 7. rundzie z Ceferino Garcią.
W 1940 Apostoli m.in. wygrał i przegrał z Melio Bettiną oraz został pokonany przez Tony'ego Zale'a. W 1941 walczył tylko 3 razy (wszystkie pojedynki wygrał), a w 1942 cztery razy, trzykrotnie wygrywając i remisując z Kenem Overlinem.
Później służył w United States Navy, jako artylerzysta na lekkim krążowniku USS Columbia. Brał udział w walkach na Pacyfiku. Za swe zasługi został wybrany bokserem roku 1943 przez magazyn The Ring. Za swą służbę otrzymał Brązową Gwiazdę.
Powrócił do uprawiania boksu w 1946. wygrał kolejnych 13 walk w 1946 i 1947, a w 1948 poniósł porażkę z Earlem Turnerem i zakończył karierę bokserską.
Zmarł w 1973. Został wybrany w 2003 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.
Przypisy Roberts, Skutt, op.cit., s. 279
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy bokserzy Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Odznaczeni Brązową Gwiazdą Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi średniej Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Ludzie urodzeni w San Francisco Kategoria:Zmarli w 1973