IOC, Clements Checklist oraz autorzy Handbook of the Birds of the World do T. novaehollandiae zaliczają także płomykówkę tasmańską (T. castanops), jednak na Kompletnej liście ptaków świata jest ona uznawana za odrębny gatunek. Ponadto autorzy Handbook of the Birds of the World (a tym samym IUCN) do T. novaehollandiae zaliczają także płomykówkę atolową (T. manusi) z wyspy Manus, wydzielaną przez innych systematyków do odrębnego gatunku.
Morfologia długość ciała: 33–57 cm rozpiętość skrzydeł: do 128 cm (samica podgatunku castanops) masa ciała: 425–1250 g
Płomykówka duża przypomina płomykówkę zwyczajną, jednak jest większa, a jej szlara jest okrąglejsza i ciemniej obrzeżona. Dziób i szpony są mocniejsze, a stopy całkowicie opierzone. Upierzenie samic ciemniejsze niż u samców. Na grzbiecie i skrzydłach można dostrzec szare i białawe kropki.
Środowisko Prześwietlone zadrzewienia, lasy, tereny uprawne ze starymi drzewami.