demokratów bezprzymiotnikowych. Sprawował także urząd wiceprezydenta Lwowa. Autor książki pt. Wewnętrzne sprawy Galicy (wyd. Lwów 1876). Podczas inwazji rosyjskiej opublikował artykuł Rola Polaków w Wiedniu, ogłoszony w listopadzie 1914 w „Dzienniku Polskim”, wskutek czego po uwolnieniu Lwowa w 1915 został przez władzę austriackie postawiony przed sąd wojskowy i więziony na jeden rok za «zdradę stanu»Zdrada, s. 456., co podkopało bardzo jego zdrowie. Zmarł 11 grudnia 1919 w 75 roku życia we LwowieZdrada, s. 457.. Obrzęd pogrzebowy był zaplanowany w sobotę 13 grudnia o godz. 2 po południu z domu żałoby przy ul. Kochanowskiego na Cmentarzu Łyczakowskim, gdzie Teofil Merunowicz został pochowany.
Życie prywatne Był bratem Był bratem Józefa. Miał córkę Marię, żonę urzędnika Galicyjskiego banku ziemskiego w Łańcucie (zm. 1912)Z żałobnej karty. „Kurjer Lwowski”. 439, s. 5, 24 września 1912..
Przypisy