W tym samym czasie był także lekarzem sądowym Sądu Krajowego w Krakowie. Był jednym z członków założycieli (1966) Towarzystwa Lekarskiego Krakowskiego.
Od 1871 był związany ze Lwowem, gdzie został prymariuszem (ordynatorem) Zakładu Położniczego w Szpitalu Powszechnym, jednocześnie objął stanowisko profesora położnictwa Szkoły Medyko-Chirurgicznej, do 1876 pełnił także obowiązki dyrektora szkoły. Dzięki jego zaangażowaniu w szpitalu utworzono oddział zakaźny. Pracował także jako redaktor pisma „Kalendarz medyczny”.
Zasłużony w rozwoju polskiej medycyny. Po raz pierwszy w Polsce zastosował kleszcze porodowe i wskazał nowe metody cesarskiego cięcia. Z pracy ginekologa zarobił fortunę oraz zdobył sławę i uznanie nawet w zasięgu europejskim. Jego pacjentką była Blanka, żona arcyksięcia Leopolda Salwatora (1863–1931)
Działał także społecznie i politycznie.