W 1886 roku wszedł do Rady Miejskiej i został wiceprezydentem miasta (prezydentem został Edmund Mochnacki), pełniąc urząd przez dwie kadencje do 1894 roku. Został dyrektorem Powszechnej Wystawy Krajowej we Lwowie, za którą dostał podziękowanie od cesarza Franciszka Józefa. Rada Miejska w uznaniu jego zasług przyznała mu tytuł honorowego obywatela miasta Lwowa (1894). W latach 1889–1901 przez dwie kadencje, pełni manat poselski do Sejmu Krajowego (wybrany z II kurii, z Lwowskiej Izby Handlowo-Przemysłowej, której był prezesem od 1894 r.). W 1895 roku został członkiem Izby Panów w Wiedniu.
Po upadku Galicyjskiego Banku Kredytowego przeniósł się do Warszawy, gdzie zmarł. Jego grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 22-4-18).
Bibliografia
"Wykaz Członków i Posłów Sejmu Krajowego Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na VI. peryod w roku 1892", Lwów 1892 Miasto Lwów w okresie samorządu 1870-1895, praca zb., Lwów, 1896
Przypisy
Linki zewnętrzne Zdzisław Marchwicki w: Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 Nekrolog w Kurjerze Lwowskim, 1912 Zdzisław Marchwicki w Wielkiej Genealogi Minakowskiego