inspiracją dla takiego rozwiązania był Mercedes-Benz 300 SLR. Pojemność tego silnika wynosiła 2441 cm³, moc maksymalna zaś 220 KM przy 7500 rpm, podczas gdy moc silników Ferrari lub BRM wynosiła około 280 KM. Początkowe plany zakładały zastosowanie automatycznej skrzyni biegów, ale ostatecznie użyto manualnej pięciobiegowej skrzyni biegów pochodzącej od Chevroleta Corvette.
Dwa modele F1 zadebiutowały podczas Grand Prix Monako 1960, kiedy prowadzili je Reventlow i Chuck Daigh. Scaraby okazały się jednak bardzo powolne i postanowiono zmienić opony na Dunlop, co przyniosło jedynie niewielką poprawę, a modele były wolniejsze nawet od samochodów Formuły Junior. Reventlow i Daigh nie zdołali się zatem zakwalifikować do wyścigu.
W kwalifikacjach do Grand Prix Holandii Daigh ustanowił 15. czas, co zaskoczyło rywali do tego stopnia, że niektórzy poczęli kwestionować legalność czasów Scaraba.