Ze względu na dokładność ustalenia położenia lub wielkości fizycznej charakterystycznej dla określonego rodzaju osnów dzieli się ją na klasy: fundamentalną – stanowią ją punkty wyznaczone w sieciach o najwyższej dokładności, które przenoszą na obszar Polski geodezyjny europejski układ odniesienia właściwy dla danego rodzaju osnowy bazową – stanowią ją punkty, które realizują układy odniesienia właściwe dla danego rodzaju osnowy
Punkty osnowy fundamentalnej poziomej są to punkty włączone do sieci stacji referencyjnych systemu ASG-EUPOS, których średni błąd położenia poziomego nie przekracza 0,01 m oraz średni błąd wysokości elipsoidalnej nie przekracza 0,02 m. Błąd wysokości normalnej nie powinien przekraczać 0,01 m w nawiązaniu do podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej. Zagęszczenie punktów tej klasy nie może być mniejsze niż 1 pkt/5000 km², natomiast termin ich okresowego przeglądu to nie więcej niż co 10 lat.