Wielokrotnie skutecznie kierował podległymi pododdziałami w akcjach przeciwlodowych i powodziowychZdzisław Barszczewski, Sylwetki saperów str. 249.
W latach 1946–1947 był komendantem szkoły podoficerskiej. Od 1947 do 1950 był zastępcą dowódcy 4 Łużyckiego pułku saperów w Gorzowie Wielkopolskim, a w okresie od stycznia do maja 1950 pełnił obowiązki dowódcy pułku. W 1950 został szefem sztabu 2 pułku saperów. W latach 1951–1954 pełnił obowiązki dowódcy 5 pułku saperów. W 1954 został dowódcą 2 pułku saperów. W latach 1955–1956 był słuchaczem Wyższego Akademickiego Kursu w Wojskowej Akademii Inżynieryjnej im. Waleriana Kujbyszewa w Leningradzie. Od stycznia 1956 do listopada 1963 po raz drugi dowodził 4 Łużyckim pułkiem saperów, po czym został słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie. W lipcu 1966 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 4 Łużyckiej Brygady Saperów w Gorzowie Wielkopolskim. Obowiązki dowódcy brygady pełnił do lipca 1967.
Zmarł 9 grudnia 1974 we Wrocławiu. Pochowany 12 grudnia 1974 na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu (pole 24, grób 182, rząd 1 od pola 24A).
Awanse podporucznik – sierpień 1944Jan Erbiński, "Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Inżynieryjnych im. gen.