Otworki hymenoforu są łopatkowate i ząbkowane. Początkowo jest kremowofioletowy lub fioletowy, później szarożółtobrązowy. Pokryty jest szarofioletowym nalotem. Miąższ Tworzy dwie warstwy, górna jest filcowata, biała, dolna skórkowata, żółtobrązowa. U młodych owocników jest elastyczny, u starszych stopniowo twardniejący, na koniec sztywny. Cechy mikroskopowe Strzępki generatywne mają grubość 2–4 μm, są cienkościenne, bezbarwne, rzadko rozgałęziające się, z klamrami, strzępki szkieletowe mają grubość 2,5–6 μm, są bezbarwne, grubościenne, rzadko rozgałęziające się. Cystydy liczne, grubościenne, zazwyczaj inkrustowane. Mają grubość 5–9 μm i są tej samej wysokości co hymenium, lub wystające ponad nie do 15 μm. Podstawki zgrubiałe z 4 sterygmami. Mają rozmiar 20-25 × 5–6 μm. Zarodniki cylindryczne, nieco wygięte, bezbarwne, nieamyloidalne, gładkie, o rozmiarach 6-8 × 2,5–3 μm. Gatunki podobne niszczyk iglastodrzewny (Trichaptum abietinum) tworzący jasnożółe, żółtobrązowe, rzadko fioletowawe i bardzo małe owocniki o rurkowatym hymenoforze. Spotykany jest dużo rzadziej niż niszczyk ząbkowaty, niszczyk liściastodrzewny (Trichaptum biforme) rosnący tylko na drzewach liściastych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Niszczyk ząbkowaty · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.