z Lennym Mancinim (ojcem Raya „Boom Boom” Manciniego) oraz przegrał z Sugar Rayem Robinsonem, a 19 grudnia w Madison Square Garden w Nowym Jorku zmierzył się z mistrzem świata wagi lekkiej według NYSAC Lewem Jenkinsem. Wygrał jednogłośnie na punkty i został uniwersalnym mistrzem świata. 15 maja 1942 w Madison Square Garden pokonał w obronie tytułu Alliego Stoltza. W wym samym roku wygrał dwukrotnie w towarzyskich walkach z Bobem Montgomerym i przegrał ponownie z Sugar Rayem Robinsonem. W grudniu 1942 ogłosił rezygnację z tytułu mistrza świata wskutek kontuzji dłoni, a także, ponieważ postanowił pracować w stalowni dla wspomożenia wysiłku USA podczas II wojny światowej.
Jednak już 19 marca 1943 Angott walczył ponownie w Madison Square Garden z niepokonanym dotąd w 62 walkach Williem Pepem. Angott wygrał tę walkę na punkty po 10 rundach. 11 czerwca tego roku, również w MSG, przegrał na punkty z Henrym Armstrongiem, a 27 października w Los Angeles pokonał w walce o wakujący tytuł mistrza świata NBA w wadze lekkiej Sluggera White’a. 28 stycznia 1944 zremisował w towarzyskiej walce z Beau Jackiem, a 8 marca tego roku w Los Angeles stracił tytuł mistrza świata po porażce z Juanem Zuritą.