Kiedy Eglė postanowiła wraz z dziećmi wreszcie wrócić do męża, stanęła nad brzegiem jeziora i wypowiedziała wyuczone zaklęcie. Wtedy woda zabarwiła się na czerwono i kobieta usłyszała wymówione znanym głosem imiona zabójców. Eglė zrozumiała, że bracia zamordowali jej męża. Nie mając gdzie się podziać, a nie chcąc wracać do domu morderców, modliła się do bogów o pomoc. Bogowie, litując się nad nią, przemienili ją w świerk (po litewsku eglė), starszego jej syna w dąb, młodszego w jesion, córkę zaś w osikę.
Nawiązania w kulturze Opowieść o Eglė została opublikowana przez M. Jasewicza w 1837 roku. Józef Ignacy Kraszewski wplótł swoją wersję legendy w epos Anafielas z 1846 roku. Salomėja Nėris napisała wiersz Eglė žalčių karalienė (1940). Balsys Eduardas stworzył balet Eglė žalčių karalienė na motywach legendy. W powieści Rozmowy polskie latem 1983 Jarosława Marka Rymkiewicza, postać Eglė jest kilkakrotnie wspomniana. W powieści przytoczona jest też legenda o Eglė. O Eglė wspomniano w serialu telewizyjnym Korona królów (legendę przytaczała