24 maja 1943 r., w fabryce wybuchł pożar i doszło do eksplozji, w wyniku której zginęli lub zostali aresztowani wszyscy ukrywający się Żydzi, z wyjątkiem Gellera, który mimo poparzeń wymkną się i wmieszał w tłum gapiów.
W lecie 1943 r., zgłosił się w ośrodku internowania w hotelu Polskim przy ul. Długiej w Warszawie, licząc na pozwolenie na emigrację do któregoś z krajów neutralnych. Deportowany początkowo do obozu w KL Bergen-Belsen, następnie Bergau koło Drezna, 21 października został deportowany do Auschwitz-Birkenau, gdzie został zamordowany.
Pojawia się w książce Hanny Krall – Zdążyć przed Panem Bogiem (Wydawnictwo Literackie, Kraków, 1977), opartej na wywiadzie z ostatnim przywódcą powstania w getcie warszawskim Markiem Edelmanem.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – nadany przez prezydenta RP Bolesława Bieruta w 1948Monitor Polski 1948, nr 43, poz. 192
Przypisy
Bibliografia Waldemar Oszczęda, Krótka historia osadnictwa żydowskiego w Opocznie (cz. IV) Szczegóły rekordu Eliezer Geller w katalogu portalu getto.pl Biogram Eliezera Gellera na str. infocenters.co.il (stan na 28.03.2013) (j. angielski) Helena Rufeisen-Schüpper – Pożegnanie Miłej 18.