W 1948 zaangażowała się w utworzenie ośrodka tkackiego w Janowie k. Sokółki, dwa lata później dzięki jej kursom tkaczki z okolic Białegostoku zaczęły tworzyć nowy typ dywanów sokólskich w oparciu o tkaninę podwójną.
W 1956 została profesorem nadzwyczajnym na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, trzy lata później była współautorką książki „Tkanina polska”. Ostatnim projektem artystki była seria wzorów z motywami ludowymi stworzona w 1968 dla Instytutu Wzornictwa Przemysłowego.
Była członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (dwukrotnie: 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 632 „za zasługi na polu opieki społecznej”., 19 lipca 1955 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.) Złoty Krzyż Zasługi (15 lipca 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)
Nagrody Nagroda Ministra Kultury i Sztuki (1946) Nagroda Ministra Kultury i Sztuki (1966)
Życie prywatne Jej mężem od 1904 był historyk Antoni PlutyńskiSejm Wielki, https://www.sejm-wielki.pl/b/psb.23216.1?ad_closed=true.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Słownik projektantów polskich, Instytut Wzornictwa Przemysłowego - Lucjan Kintopf