Dzięki poparciu Sembratowicza i administracji rządowej zwyciężał w wyborach przeciwko kandydatom Centralnego Ruskiego Komitetu Wyborczego, w 1897 jego konkurentem był Julian Romanczuk. w 1900 Józef Karanowicz (ukraiński narodowy demokrataRuch wyborczy. „Kurjer Stanislawowski”, 790 (11 listopada 1900), s. 1.) oraz radykał Iwan BorodajkiewiczWybór do Rady Państwa. „Kurjer Stanislawowski”, 796 (23 grudnia 1900), s. 1.. W parlamencie austriackim w latach 1885–1897 był członkiem Klubu Ruskiego, przez pewien czas jego prezesem (1894-1897). Następnie należał Słowiańskiego Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Narodowego (1897–1901), Centrum Słowiańskiego (1901–1902) i Stowarzyszenia Słowiańskiego (1902–1907). Działał także w kilku komisjach, występując w obronie interesów gospodarczych i oświatowych Galicji Wschodniej oraz Cerkwi greckokatolickiej, szczególnie diecezji stanisławowskiej.
Od 1907 z powodu podeszłego wieku ograniczył swą działalność publiczną. Po śmierci pochowany w Nadwórnej.
Odznaczenia i wyróżnienia Odznaczony Orderem Korony Żelaznej kl. III, honorowy obywatel Nadwórnej.
Rodzina Urodził się w rodzinie duchownego greckokatolickiego, był synem Iwana Mandyczewskiego, proboszcza w Peczeniżynie.
Przypisy