Kiseliowa przebywał około miesiąca na Przełęczy Szipczeńskiej, gdzie prowadził badania geograficzne i kartograficzne.

Na początku lipca 1862 hajduckie oddziały, pod wrażeniem starań Georgiego Rakowskiego i przykładu Panajota Chitowa (bułgarskich rewolucjonistów), zdobyły przełęcz, ale po nadejściu regularnych wojsk tureckich z Niziny Naddunajskiej rozproszyły się.

W 1867 po starciu pod Wyrbowską oddział Filipa Totju uciekał ku Bałkanowi i został okrążony przy Orłowym gnieździe, gdzie najprawdopodobniej znalazł swój koniec.

W 1875 rosyjski pułkownik Artamonow wydał dokładną mapę topograficzną drogi przechodzącej przez Przełęcz Szipczeńską.

W czasach powstania kwietniowego w rejonie Przełęczy Szipczeńskiej działał oddział Christo Patrewa z Nowej machały i Canko Djustabanowa z Gabrowa.

Na początku 1877 rosyjski komitet wojskowo-badawczy wydał dwie broszury – „Szlaki Turcji Europejskiej” i „Bałkany”, które zawierały dokładny opis wszystkich przełęczy górskich. Te broszury, razem z mapą Artamonowa, zostały rozdane rosyjskim żołnierzom armii działającej podczas rosyjsko-tureckiej wojny wyzwoleńczej. Rozegrała się tu wtedy jedna z głównych bitew wojny – Bitwa Szipczeńska, której Iwan Wazow poświęcił swój wiersz „Powstańcy na Szipce.”

Galeria

Przypisy

Kategoria:Przełęcze Starej Płaniny