Co się tyczy samej rzeczy, w publicznym wyjaśnieniu wobec Landtagu, wyrzekł się podstępnie zdobytej jego opinii i również pisemnie przeciw temu protestował. W zaskarżonej sprawie causa veritatis aeque ac pietatis (sprawa prawdy, jak i pobożności), chociaż stojąc w osamotnieniu, występował z gorącym przekonaniem. Przyjmował zasadę pietyzmu, mianowicie, że świątobliwość życia dla teologa jest niezbędna. Zdanie to doprowadziło w 1708 roku do zażyłej i przyjaznej korespondencji z .
Mimo wewnętrznych rozterek nie zmienił swoich poglądów i trwał w tym, czego go nauczono. Pomimo tego próbował wyostrzyć spojrzenie swoich uczniów na praktykę, aby obiektywnie postępowali w przyszłej działalności. Taki sposób postępowania poszerzył drogę pietyzmu do Lipska.
Dzieła (wybrane) De stylo Novi Testamenti Liber philosophico – theologicus. Leipzig 1668, Coburg 1721 Gottseliges Alter mit seiner eigenen Beschaffenheit. Leipzig 1690 Geistliches Handbuch der Kinder Gottes. Leipzig 1692 Elementa hermeneuticae sacrae, 1699 – jedna z pierwszych prób, zestawienia zasad biblijnej wykładni Kern der ganzen Bibel. Leipzig 1704 Doctrina theologiae moralis. Leipzig 1708 Biblothekca scriptorum ecclesiasticorum. Leipzig 1711 Andächtige Wittwer, Wittwe und Waise. Leipzig 1714 Disputationes Veteris et Novi Testamenti.