23 marca 1848 w Rzeszowie patentu JCM Ferdynanda I o udzielonej konstytucji. Od 1852 do marca 1877 pełnił funkcję wicedziekana rzeszowskiego, został kanonikiem honorowym kapituły przemyskiej został także oddelegowany przez arcybiskupa lwowskiego Franciszka Wierzchlejskiego do Okręgowej Rady Szkolnej w Rzeszowie. 1 lutego 1867 został Sulikowski wybrany na posła do Sejmu Krajowego II kadencji z okręgu nr 61 Tyczyn–Strzyżów. Przeniósł się do Lwowa, gdzie uczestniczył w posiedzeniach pierwszej sesji. 2 marca 1867 wybrany został przez Sejm Krajowy na posła do Rady Państwa w Wiedniu. Należał do Koła Polskiego i regularnie uczestniczył w jego posiedzeniach, popierając ugodową politykę prezesa Floriana Ziemiałkowskiego, 31 marca 1870 mandat na ręce marszałka Sejmu galicyjskiego Leona Sapiehy po rozwiązaniu przez cesarza Sejmu Krajowego we Lwowie 21 maja 1870 utracił mandat i wycofał się z polityki, wrócił do obowiązków proboszcza w Słocinie. W latach 1877–1879 był też administratorem parafii w Malawie. Dla najuboższych mieszkańców Słociny założył Kasę Pobożnych w 1883 i przyczynił się do utworzenia Kółka Rolniczego w 1885. W marcu 1887 zrezygnował z probostwa w Słocinie żegnając się z parafianami darował im wszystkie długi.