Efrem otrzymał godność metropolity tytularnego, co oznaczało, że na czas sprawowania przez niego urzędu eparchia perejasławska stała się administraturą równą metropolii kijowskiej, jednak po jego śmierci miała powrócić do dawnego statusu.
Być może Efrem przewodniczył powtórnej konsekracji soboru Mądrości Bożej w Kijowie (inne źródła przypisują ten akt metropolicie kijowskiemu o tym samym imieniu). Efrem mógł również pełnić obowiązki locum tenens metropolii kijowskiej po śmierci metropolity Jana II, a przed przybyciem do Kijowa Jana III.
W eparchii perejasławskiej metropolita Efrem zainicjował budowę szeregu obiektów sakralnych i świeckich. W 1089 konsekrował w Perejasławiu sobór św. Michała Archanioła. Wzniósł także cerkwie św. Andrzeja i nadbramną cerkiew św. Teodora, połączoną z bramą wjazdową do miasta. Efrem brał także udział w bieżącej polityce, blisko współpracował z księciem perejasławskim Rościsławem. W 1086 brał także udział w synodzie patriarszym w Konstantynopolu jako jedyny przedstawiciel episkopatu ruskiego.
Ostatnia wzmianka o Efremie pochodzi z 1091 i dotyczy jego udziału w uroczystej translacji relikwii św. Teodozjusza Pieczerskiego w Monasterze Kijowsko-Pieczerskim. Zdaniem Mironowicza Efrem zmarł w 1100.