W latach siedemdziesiątych był członkiem Partii Pracy. W 1980 zaczął czynnie uprawiać politykę zakładając z innymi Partię Socjaldemokratyczną, wywodzącą się z prawego skrzydła Partii Pracy, której był członkiem do jej rozwiązania w 1992. Od 1991 zasiadał w Izbie Lordów. W 1992 wstąpił do Partii Konserwatywnej. W latach 1997–1999 był głównym rzecznikiem opozycji w Izbie Lordów, najpierw ds. kultury, a następnie ds. skarbu, ale został pozbawiony pozycji przez lidera Partii Konserwatywnej Williama Hague’a za publiczny sprzeciw wobec bombardowania Kosowa przez NATO w 1999 r. W 2001 odszedł z partii i został lordem bezpartyjnym.

Od 2003 pisał na temat historii gospodarczej dla międzynarodowej organizacji medialnej Project Syndicate.

We wrześniu 2015 poparł kampanię Jeremy’ego Corbyna w wyborach na lidera Partii Pracy.

W Polsce ukazały się jego dwie książki: Świat po komunizmie. Spór o nasze czasy (1999) Keynes. Powrót mistrza (2012)

Przypisy

Linki zewnętrzne Prywatna strona www