W 1924 roku w związku z nową sytuacją polityczną generał zakonu – o. Włodzimierz Ledóchowski – utworzył misję rumuńską, do której włączył czerniowieckich jezuitów. Polscy jezuici pracowali tu aż do 1944 roku, kiedy to aresztowano ostatniego proboszcza o. Władysława Kumorowicza. Wywieziono go najpierw do obozu pracy w Mongolii, następnie do Kazachstanu. Do Polski wrócił po repatriacji i został proboszczem w Bytomiu w 1961. Tego samego roku zginął tragicznie jadąc rowerem, potrącony przez samochód ciężarowy.
Czasy obecne Po wydaleniu ostatniego jezuity kościół oddano na krótko prawosławnym, następnie zdecydowano o świeckim przeznaczeniu budynku. Po ustawieniu nowych ścian i stropów dzielących świątynię na trzy kondygnacje – urządzono wewnątrz archiwum.
12 czerwca 2010 roku przed wejściem do świątyni odprawiono uroczystą mszę świętą odpustową, w której uczestniczyło ponad 150 parafian i gości.
Bibliografia Strona internetowa Parafii Rzymskokatolickiej pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa w Czerniowcach, Bukowina, Ukraina
Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa Kategoria:Dawne klasztory i kościoły jezuickie na Ukrainie Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Czerniowcach Kategoria:Zabytkowe kościoły na Ukrainie Kategoria:Kościoły w archidiecezji lwowskiej Kategoria:Architektura neogotycka na Ukrainie