Przyjaźnił się z Witkacym i pod pseudonimem „dr Dezydery Prokopowicz” napisał rozdział poświęcony eterowi w jego traktacie o narkotykach Nikotyna Alkohol Kokaina Peyotl Morfina Eter. Witkacy kilkanaście razy sportretował Stefana Glassa, pięć portretów znajduje się w Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku.
Tłumaczył na język polski utwory Lenormanda i Gide′a. Zmarł śmiercią samobójczą w 1932 roku, otruł się gazem w swojej pracowni. Pochowany jest na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 113, rząd 6, miejsce 13). Pośmiertnie wydano jego zbiór poezji Samotna udręka (1934), z przedmową Floriana Sobieniowskiego.
Żonaty z Zofią z domu Minkiewicz (1899–1961), mieli troje dzieci: Irenę (1928–2011), Jerzego i Ryszarda (1927–1944)Pawlak T. Stefan Glass i jego żona – Zofja. witkakcologia.eu (marzec 2016).
Publikacje „Ku powadze życia” W: Bez przyłbicy. Zbiór prac maturzystów szkół polskich. Warszawa: nakł. Mieczysława Michałkiewicza, 1912 s. 256–303 Sur les géometries de Cayley et sur une géométrie plane particulière. Rocznik Polskiego Towarzystwa Matematycznego 5, ss. 20-36, 1926 Dowód pewnych równości. Mathesis Polska 4 (3-4), s. 51–53, 1928 Samotna udręka. Warszawa: Dom Książki Polskiej, 1934
Przypisy Ś.p. Stefan Glass. Kurjer Warszawski R. 112, nr 292 (22 października 1932) s. 4