Karol Scipio del Campo herbu własnego (ur. 17 października 1842, zm. 8 grudnia 1912 w Krakowie) – poseł do Sejmu Krajowego Galicji IV, V, VI i VII kadencji (1879–1901), hrabia, właściciel dóbr.
Syn Maurycego, porucznika kawalerii w powstaniu listopadowym, bratanek Jana Karola. Studia ukończył w paryskiej École des Mines. W 1870 przybył do Lwowa. W latach 1871–1876 pracował jako dyrektor fabryki papieru w Czerlanach. W latach 1871–1872 był członkiem Rady Powiatowej i Wydziału Powiatowego w Gródku, a w latach 1872–1876 wchodził w skład powiatowej komisji szacunkowej podatku gruntowego w Gródku. Od 1872 był członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarczego we Lwowie. Po ślubie z Karoliną Weigel osiadł w Łopuszce. W latach 1875–1884 był członkiem Rady Powiatowej w Łańcucie, pełniąc w 1877 funkcję prezesa tamtejszego Wydziału Powiatowego. W latach 1877–1890 był członkiem Wydziału Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego z okręgu Łańcut-Kolbuszowa.