Został wysłany na urlop, a we wrześniu 1940 został przeniesiony do rezerwowej grupy oficerów. Od maja 1941 pozostawał w dyspozycji szefa Kierownictwa Marynarki Wojennej, 24 czerwca został kierownikiem sekcji Samodzielnego Referatu Informacyjnego KMW. Był także członkiem Sądu Honorowego dla oficerów sztabowych Marynarki Wojennej. Od września 1942 pełnił funkcję szefa Komendy Uzupełnień Floty, od sierpnia 1944 komendanta Komendy Morskiej „Południe”. W 1945 awansował do stopnia komandora. Po demobilizacji pozostał w Wielkiej Brytanii. Zmarł w 1969 roku w Londynie i został pochowany na Streatham Park Cemetery.
Nosił przezwisko „Kamyczek”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3115 (1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 3306 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 10) Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1935) „za zasługi w służbie wojskowej”. Distinguished Service Order (Wielka Brytania) Medal międzysojuszniczy „Médaille Interalliée”
Przypisy
Bibliografia Jerzy Pertek: Nahorski Stanisław [w:] Polski Słownik Biograficzny.