Polska i Litwa nawiązały stosunki dyplomatyczne dopiero przed wybuchem II wojny światowej w wyniku polskiego ultimatum wobec Litwy z 17 marca 1938. Ultimatum Litwa przyjęła 19 marca 1938. Otwarto poselstwo w Kownie w ówczesnym hotelu Lietuva (obecnie hotel Metropolis) pod adresem S. Daukanto g. 21, następnie w modernistycznej kamienicy Jonasa i Gediminasa Lapėnów z 1932 (proj. Feliksas Vizbaras), przy Kęstučio g. 24 (obecnie Kęstučio g. 38) (1938–1939). Pierwszym posłem RP na Litwie został Franciszek Charwat. W październiku 1939, po wybuchu II wojny światowej, placówka została zlikwidowana.
22 marca 2019, z inicjatywy Instytutu Polskiego w Wilnie, na murach kamienicy mieszczącej przed wojną polskie poselstwo w Kownie odsłonięto tablicę pamiątkową.
Po 1945 Pomimo wieloletnich starań u władz ZSRR, PRL mogła otworzyć konsulat w Wilnie dopiero w 1988.
Po 1992 Stosunki dyplomatyczne pomiędzy Polską i Litwą reaktywowano we wrześniu 1991. Pierwszym polskim powojennym oficjalnym przedstawicielem na Litwie (w randze chargé d’affaires) w latach 1991–1992 był Mariusz Maszkiewicz.