W 1925 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. W latach 1925–1927 prowadził w Paryżu prace badawcze w dziedzinie chemii medycznej. W 1927, po powrocie do Polski, pracował w stacji doświadczalnej, badającej otrzymywanie gliceryny dynamitowej z masy cukrowej, a od 1929 rozpoczął badania nad kauczukiem syntetycznym. Od 1933 kierował Działem Syntezy Kauczuku w Chemicznym Instytucie Badawczym. Współautor opracowania katalitycznej metody produkcji kauczuku butadienowego (kauczuk erytrenowy) ze spirytusu (1935). Produkcję materiału, pod nazwą KER, uruchomiono w Dębicy w 1937.
29 stycznia 1932 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 2 stycznia 1932 i 29. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych artylerii. Posiadał przydział w rezerwie do 1 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej w Warszawie.