Jako dowódca sił arabskich w regionie Abu Ubajda pełnił też rolę namiestnika Syrii. Po pokonaniu Bizantyńczyków nad Jarmukiem Abu Ubajda dokończył podbój północnej Syrii, zdobywając Hims, Aleppo i Antiochię.
W roku 639 w Syrii wybuchła epidemia dżumy i Abu Ubajda padł jej ofiarą. Według niektórych tradycji w chwili wybuchu zarazy Umar wezwał Abu Ubajdę do Medyny, chciał bowiem mianować go swoim następcą, ten jednak odmówił opuszczenia Syrii. Inne tradycje z kolei twierdzą, że w swoich ostatnich chwilach Umar powiedział, że gdyby Abu Ubajda żył, nie wahałby się mianować go kalifem. Abu Ubajda został pochowany w pobliżu miasta Bisan (dzis. Bet Sze’an), jednak po dzisiejszej jordańskiej stronie granicy, w obecnej muhafazie Al-Balka. Jego grób stał się miejscem pielgrzymek i ludzie zaczęli mu przypisywać moce uzdrawiające. Nie pozostawił po sobie żadnych potomków.
Bibliografia
Kategoria:Arabowie Kategoria:Sahaba Kategoria:Urodzeni w VI wieku Kategoria:Zmarli w 639 Kategoria:Zmarli na dżumę