Rok i miejsce K/HSDo sezonu 2003/2004 w oficjalnych zawodach jako główny parametr skoczni podawany był punkt konstrukcyjny, według którego ustalano typ skoczni. W sezonie 2004/2005 punkt K zastąpiono punktem HS, zwykle umieszczonym w pobliżu odległości sędziowskiej. Złoto Srebro BrązŹródła 1977, Sainte-CroixK-87 1979, Lac-BeauportK-89 1980, ÖrnsköldsvikK-70 1981, SchonachK-80 1982, MurauK-70 1983, KuopioK-80 1984, TrondheimK-78 1985, TäschK-77 1986, Lake PlacidK-86 1987, AsiagoK-92 1988, SaalfeldenK-85 1989, HamarK-84 1990, Szczyrbskie JezioroK-88 1991, Reit im WinklK-90 1992, VuokattiK-81 1993, HarrachovK-90 1994, BreitenwangK-85 1995, GällivareK-90 1996, AsiagoK-92 1997, CalgaryK-89 1998, Sankt MoritzK-95 1999, SaalfeldenK-85 2001, KarpaczK-85 2002, SchonachK-90 2003, SollefteåK-107 2004, StrynK-90 2005, RovaniemiK-90HS 100 2006, KranjK-100HS 109 2007, PlanicaK-90HS 100 2008, ZakopaneK-85HS 94 2009, Szczyrbskie JezioroK-90HS 100 2010, HinterzartenK-95HS 106 2011, OtepääK-90HS 100 2012, ErzurumK-95HS 109 – 2013, LiberecK-90HS 100 2014, PredazzoK-90HS 106 2015, AłmatyK-95HS 106 2016, RâșnovK-90HS 100 2017, Park CityK-90HS 100 2018, KanderstegK-90HS 106 2019, LahtiK-90HS 100 2020, OberwiesenthalK-95HS 105 2021, LahtiK-90HS 100 2022, ZakopaneK-95HS 105 2023, WhistlerK-95HS 104 2024, PlanicaK-95HS 102 2025, Lake PlacidK-95HS 100
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Medaliści mistrzostw świata juniorów w narciarstwie klasycznym w skokach narciarskich · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.