Według jego hipotezy spirala zębowa znajdująca się w przedniej części długiej żuchwy dociskała pokarm do podniebienia, które było pokryte drobnymi zębami ułożonymi w rzędach. Tego typu zęby należące do H. davisii (wówczas H. ferrieri) zostały opisane przez Bendix-Almgreena. Są też spotykane u innych Eugeneodontiformes.
Janvier (1996) także umieścił spiralę zębową w żuchwie, jednak wysunął hipotezę, że budowa szczęk helikopriona była podobna do tej u rodzaju Sarcoprion – według niego spirala zębowa żuchwy znajdowała się pomiędzy dwoma podobnymi rzędami zębów szczęki. Lebiediew (2009) uznał jednak tę hipotezę za wątpliwą. Spirale zębowe zarówno w żuchwie, jak i w szczęce znane są tylko u nielicznych przedstawicieli edestydów – u rodzajów Sarcoprion, Fadenia i Edestus, a te które je posiadały miały szersze, bardziej wytrzymałe spirale niż helikoprion, co umożliwiało im obróbkę pokarmu między spiralami. Ponadto spośród licznych okazów helikopriona nie znaleziono żadnej spirali szczęki.