Komitet Centralny WKP(b) skierował go do pracy partyjnej w okręgu choperskim Kraju Niżnie-Wołskiego, gdzie stanął na czele jednego z największych kołchozów „Krasnoznamieniec”. Jesienią tego roku wystąpił z krytyką polityki kolektywizacyjnej WKP(b), w wyniku czego został wykluczony z partii. Po kilku dniach przywrócono go jednak do funkcji partyjnych. Wkrótce został kierownikiem budowy Bolszewskich Zakładów Mechanicznych i Metalurgicznych pod Moskwą, a następnie kierownikiem warsztatów remontowych Wszechzwiązkowej Unii Lotnictwa Cywilnego. W 1933 objął funkcję szefa oddziału budowlanego w Zakładach Budowy Maszyn im. Woroszyłowa w Leningradzie.
Po zabójstwie Siergieja Kirowa został na początku lutego 1935 ponownie wykluczony z WKP(b) i ponownie przywrócony. W marcu tego roku zgłosił się do Razwiedupra z ofertą stworzenia grupy instruktorów-specjalistów wojskowych i technicznych w celu przerzucenia ich do Chin na pomoc tamtejszym komunistom, która została przyjęta. Ekspedycja nie doszła jednak do skutku. W listopadzie 1935 otrzymał stopień komisarza brygady (brigkoma), po czym wysłano go do Mongolii z zadaniem zorganizowania przerzutu chińskich przywódców komunistycznych do ZSRR. W maju 1936 powrócił do Moskwy.