Bestia – polski niemy melodramat filmowy z 1917 roku w reżyserii Aleksandra Hertza.
Fabuła Pola Basznikow, sprytna i urodziwa nastolatka, mieszka z rodzicami. Lubi spędzać czas z przyjaciółmi do późna, ku niezadowoleniu rodziców. Pewnej nocy dochodzi do bójki z ojcem, wskutek czego Pola ucieka z domu. Jej narzeczony, Dymitr, pomaga jej przenocować w hotelu. Pola upija go, okrada ze wszystkich pieniędzy i opuszcza, zostawiając kartkę z obietnicą zwrotu. Zaczyna pracować jako modelka w studiu, a następnie jako tancerka w kabarecie. Jeden z jej opiekunów, Aleksy, mimo że ma żonę i dzieci, zakochuje się w niej. Wkrótce opuszcza rodzinę i wyjeżdża z Polą do Café de Paris. Tam dawny chłopak, Dymitr, czeka na nich, lecz nie rozpoznaje Poli. Pola oddaje mu wszystkie pieniądze i odchodzi, zostawiając list w jego pokoju. Kiedy Dymitr znajduje pieniądze i list, planuje zemstę na Poli. Tymczasem żona Aleksego, Sonia, bierze z nim rozwód, wyjeżdża do matki i wkrótce umiera. Pola dowiaduje się, że Aleksy jest żonaty, i odchodzi, nie wiedząc, że opuścił rodzinę dla niej. Niebawem mściwy Dymitr zabija Polę.