W tym samym roku ozdobiony został Krzyżem Złotym Polskim Wojskowym.
W roku 1809 brał udział w kampanii przeciw Austrii, w roku 1812 przeciw Rosji, a w roku 1813 przeciw wojskom koalicji antyfrancuskiej. Został ciężko ranny podczas bitwy pod Lipskiem.
W czasie nowej organizacji wojska umieszczony został jako Kapitan w pułku 2 Piechoty liniowej, a dnia 15 listopada 1816 na zaniesioną przez siebie prośbę uzyskał dymisję ze względu na stan zdrowia. Po tym wydarzeniu został aplikantem w Komisji Województwa Mazowieckiego z dniem 28 lutego 1817. 21 kwietnia tego roku uzyskał nominację na asesora bezpłatnego w Komisji Województwa Mazowieckiego, a dnia 26 lipca 1817 roku nominowany został komisarzem Obwodu Stanisławowskiego. 14 kwietnia 1818 Gerlicz został odznaczony Orderem Św. Stanisława 4 klasy. Rząd powstania listopadowego powołał go na stanowisko wiceprezydenta Warszawy. Po upadku powstania wycofał się ze służby publicznej i osiadł w swoim majątku Wronów w powiecie puławskimArchiwum Akt Dawnych, własnoręcznie spisany życiorys Jakuba Gerlicza, Mińsk, 24 kwietnia 1819 rok.