Polskie szkoły przekładu – koncepcje przekładowe, spójne podejścia teoretyczne (oraz prowadzona zgodnie z nimi dydaktyka) w polskiej tradycji studiów nad przekładem.
Tradycyjnie teoria przekładu literackiego w Polsce opierała się na dokonywanej przez tłumaczy analizie pracy własnej lub innych, w której zamieszczane były spostrzeżenia i komentarzeElżbieta Tabakowska, Polish tradition w: Routledge Encyclopedia of Translation Studies, Routledge, New York – London, 1998, s. 530.. O „szkołach przekładu” można mówić dopiero od lat 60. i 70. XX wieku, kiedy to w Poznaniu i Warszawie tworzą się ośrodki studiów nad przekładem, rozwijające własne koncepcje teoretyczne i zajmujące się dydaktyką w dziedzinie tłumaczenia. Pierwsza jednostka naukowa prowadząca badania z zakresu teorii i krytyki przekładu (przede wszystkim literackiego) to powstały w 1981 r. przy Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego Międzyinstytutowy Zakład Teorii Tłumaczenia, który działał do roku 1995. Jego kierownikiem był tłumacz i przekładoznawca prof. dr hab. Zygmunt Grosbart (6.06.1923 – 6.02.2002)Anna Bednarczyk, Propozycja Zygmunta Grosbarta na tle innych polskich koncepcji przekładoznawczych w: Między oryginałem a przekładem. Czy istnieją szkoły przekładu w Polsce?, nr IX, Kraków 2004, s.