Władze zaboru rosyjskiego łagodnie potraktowały zabójcę, degradując go do stopnia szeregowca i wysyłając nie do więzienia, ale z powrotem na front.

Wkrótce potem Marta poznała Edwarda Śmigłego-Rydza i to z nim spędziła większość życia. Nie jest jasne, czy, kiedy i w jakim obrządku wzięli ślub. . Według Jadwigi Sosnkowskiej Rydz-Śmigły był trzecim z kolei mężem Zaleskiej. W relacji prasowej z marca 1938 napisano o „małżonce Marszałka”. W II RP była określana jako „Kleopatra tamtych stron”, a płk Roman Knoll nazwał ją „powiatową Kleopatrą”.

Do Warszawy przeniosła się prawdopodobnie dopiero z wycofującym się na zachód wojskiem polskim. W 1921 była już w stolicy i na osobisty wniosek Śmigłego-Rydza otrzymała Krzyż Walecznych „za zasługi dla ojczyzny”. Pod koniec lat 20. pracowała w jednej z instytucji związanych z wywiadem wojskowym.

Przez jakiś czas mieszkali w Wilnie (Śmigły był tam inspektorem armii), a następnie m.in. przy ul. Klonowej w Warszawie – w willi położonej w pobliżu Belwederu. W 1938 Marta Zaleska przeniosła się na stałe do Francji, gdzie zamieszkała przy Boulevard des Moulins w Monte Carlo, w domu zakupionym na jej nazwisko z funduszy Oddziału II Sztabu Generalnego.