Awansował na stanowisko radcy w Sądzie Krajowym we Lwowie (1893-96), a następnie w Wyższym Sądzie Krajowym, w którym pracował do śmierci.
W Przemyślu był organizatorem Towarzystwa Dramatycznego, tworząc statut dla tego stowarzyszenia. Był jednym z organizatorów Stowarzyszenia Rękodzielników „Gwiazda”. Przez dwie kadencje był radnym gminnym i powiatowym w Przemyślu. Przez pięć lat był dyrektorem starożytnego archiwum Przemyśla. W 1883 opracował pierwszą całościową Monografię Miasta Przemyśla. W 1875 wydawał czasopismo sędziowskie "Prawnik". Był założycielem tygodnika „San” (1878) i jednym ze współredaktorów pierwszego zawodowego dwutygodnika „Urzędnik” (1879). Publikował także na łamach prasy krakowskiej i lwowskiej. Był zaangażowany w działalność teatralną na deskach teatru amatorskiego Fredreum - jako aktor i autor sztuk. Towarzystwo dramatyczne zorganizował także w Samborze.
Wieloletni członek lwowskiego Towarzystwa Prawniczego. 10 listopada 1907 został pierwszym prezydentem Krajowego Związku Sędziów. Wyróżniony honorowym obywatelstwem Przemyśla (1882), Monasterzysk i Żółkwi.
Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Przypisy