Debata nad charakterem epoki Stosunek do niemuzułmanów w Kalifacie jest przedmiotem debat badaczy i komentatorów, w szczególności osób zainteresowanych kwestią koegzystencji muzułmanów i niemuzułmanów we współczesnym świecie. Część historyków argumentuje, że Żydzi (i inne mniejszości religijne) byli traktowani wyraźnie lepiej, gdy Półwysep Iberyjski był pod panowaniem muzułmanów, niż pod władzą chrześcijańskiej Europy Zachodniej. Według tych badaczy, Żydzi w czasach kalifatu żyli w unikalnym „złotym wieku” tolerancji, szacunku i harmonii. Wprawdzie w Al-Andalus wykształciło się kluczowe centrum żydowskiego życia wczesnego średniowiecza, w którego łonie tworzyli ważni myśliciele judaizmu, a wspólnota żydowska doświadczała stabilności i rozkwitu ekonomicznego, to jednak wśród uczonych nie ma zgody co do tego, czy relacje między Żydami a muzułmanami można uznawać za wzór stosunków międzywyznaniowych, czy raczej podejście do Żydów było podobne do traktowania ich w innych miejscach w tym czasie.