W niepodległej Polsce był działaczem i członkiem władz naczelnych Związku Ludowo-Narodowego oraz od 1928 prezesem Zarządu Okręgowego Stronnictwa Narodowego na Kujawach, w 1936 Okręgu „Warszawa-Ziemska”, od był 1935 członkiem Komitetu Głównego SN. W 1922 roku został senatorem I kadencji w miejsce abp. Józefa Teodorowicza, który zrezygnował z mandatu. Był sekretarzem Senatu oraz 31 maja 1926 roku sekretarzem Zgromadzenia Narodowego. W 1930 uzyskał mandat posła z listy nr 4, w okręgu wyborczym nr 10 (Włocławek).
W 1939 roku po wkroczeniu wojsk niemieckich do Polski odmówił podpisania niemieckiej listy narodowościowej. Został wysiedlony ze swego majątku. Zamieszkał w Warszawie, gdzie działał w konspiracyjnym Stronnictwie Narodowym. Był wtedy kierownikiem działu gospodarczego i członkiem Rady Gospodarczej przy Zarządzie Głównym SN. Ukrywał się razem z żoną u rodziny Ulrichów, właścicieli firmy ogrodniczej. Zmarł 17 lipca 1943 roku w Warszawie. Spoczywa na cmentarzu w Radziejowie.
Rodzina Był synem ziemianina Antoniego, uczestnika powstania styczniowego i Emilii z domu Maske.