W grudniu 1101 roku wyruszył z Antiochii na południe wraz z innymi baronami – Stefanem z Blois, Wilhelmem z Akwitanii i Welfem z Bawarii oraz grupą ich towarzyszy, zmierzających do Jerozolimy. Po drodze wspólnymi siłami zaatakowali Tortosę wspomagani przez genueńską flotę i wyrwali miasto z rąk muzułmanów. Stało się ono zalążkiem przyszłego państwa Rajmunda, którego stolicą hrabia Tuluzy planował uczynić Hims (nazywany przez łacinników La Chamelle). Zdobywszy Tortosę, Rajmund w niezgodzie rozstał się z innymi feudałami, którzy podążyli dalej na południe mając mu za złe, że nie chce im towarzyszyć w dalszej pielgrzymce do JerozolimyFulcher z Chartres, II, XVII, 1-2, s. 433-435. O pomocy Genueńczyków wspomina: Caffaro, s. 69..
Bitwa pod Trypolisem i dalsza ofensywa krzyżowców Fachr al-Mulk poważnie zaniepokoił się agresywnymi posunięciami Rajmunda. Zawarł sojusz z emirami Himsu i Damaszku, którzy przysłali mu swoje siły. Łączna armia turecka liczyła 9 tysięcy żołnierzy i spotkała się z wojskami Rajmunda pod murami Trypolisu w marcu 1102 roku. Zwyciężyli krzyżowcy, a sprzymierzeńcy Fachr al-Mulka wycofali się pozostawiając go samego przeciwko RajmundowiRadulf z Caen, CXLV, s.