W 1928 skocznia została rozbudowana, co umożliwiło skoki na odległość 79 m. Lokalny sprzedawca futra, J.H. Munro oferował samochód każdemu, kto pobiłby rekord Nelsena, pod warunkiem, że będzie konkurował przynajmniej z trzema skoczkami spoza regionu. Wielu czołowych zawodników wystąpiło w tamtorocznej edycji turnieju, wśród nich Henry Hall, Henry Lien, Ivan Knudsen i Alf Engen. Nelsen zwyciężył, jednak nie udało mu się pobić własnego rekordu. Tymczasem w 1930 nowy rekord świata został ustanowiony przez Adolpha Badruta, który oddał skok na 75 m na szwajcarskiej Tremplin de Bretaye. Dwa lata później rekord powrócił jednak na skocznię w Revelstoke, kiedy Bob Lymburne wylądował na 82. metrze. W 1933 Sigmund Ruud uzyskał dalszą odległość w Villars (84 m), jednak pod koniec sezonu Lymburne osiągnął 87,5 m na Big Hill. Rok później skocznia już ostatecznie utraciła rekord, po tym jak Birger Ruud skoczył na odległość 92 m w Planicy.
Zastąpienie przez Big Bend thumb|upright|Nels Nelsen ustanawia rekord świata (73 m) na Big Hill, 1925 thumb|left|Skocznia Big Bend, lata 40. XX w.