Po powrocie do Moskwy przewodniczył Radzie Politycznej Komitetu Centralnego Związku Robotników Transportu, a następnie Centralnej Międzyresortowej Komisji do Spraw Organizacji Subotników. Od kwietnia 1921 r. pełnił funkcję zastępcy kierownika Oddziału Informacyjnego CzeKa. W listopadzie tego roku wysłano go na Łotwę, gdzie był urzędnikiem poselstwa politycznego Rosji Sowieckiej. Następnie pełnił funkcję urzędnika konsulatu generalnego w Konstantynopolu. W obu państwach wykonywał nielegalne zadania wywiadowcze. W stolicy Turcji został aresztowany przez francuskie władze wojskowe. Po powrocie do Moskwy w 1922 r. został pracownikiem Głównego Urzędu do Spraw Literatury i Wydawnictw Narkomatu Oświaty Publicznej. We wrześniu 1923 r. powrócił do służby w OGPU. Od 1924 r. był funkcjonariuszem rezydentury INO OGPU w Warszawie. Następnie odesłano go do centrali OGPU. W 1926 r. został rezydentem INO OGPU w Grecji pod dyplomatyczną przykrywką attaché poselstwa politycznego ZSRR. W tym samym roku objął funkcję korespondenta TASS w Szwecji. Następnie pełnił zadania dla INO OGPU w Norwegii, a potem Palestynie. W styczniu 1930 r. stanął na czele 1 wydziału INO OGPU. Następnie przeniesiono go do rezerwy specjalnej INO OGPU. Od 1931 r. kierował oddziałem informacyjnym Mossowieta.