W marcu 1921 roku przeszedł do Oddziału Zagranicznego (INO) CzeKa. Objął funkcję zastępcy rezydenta CzeKa w Warszawie. Jednocześnie był funkcjonariuszem Wydziału Wywiadowczego Sztabu Generalnego Armii Czerwonej. Od 1923 roku pełnił funkcję rezydenta INO OGPU w Warszawie pod dyplomatyczną przykrywką drugiego sekretarza poselstwa politycznego ZSRR w Polsce. Występował pod nazwiskiem Kazimierz Kobecki. Do jego zadań należał werbunek agentów wśród Polaków. Był zaangażowany w organizację Zamachu w Cytadeli Warszawskiej.
Polskie władze podejrzewały go o współudział w wysadzeniu Cytadeli, lecz z braku dowodów nie aresztowały go. Objęto go jednak dozorem policyjnym. W jego otoczenie wprowadzono polskiego agenta, który dostarczał radzieckiej ambasadzie spreparowane dokumenty. Latem 1924 roku podczas tajnego spotkania z agentem, został aresztowany i pobity przez Policję Państwową. Po tym incydencie uznany w Polsce za persona non grata i odwołany do Moskwy, gdzie pełnił służbę w centrali OGPU. 24 kwietnia 1925 roku odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru.