18 lutego 1966 Laguna pokonał w towarzyskiej walce ówczesnego mistrza świata wagi junior półśredniej Carlosa Hernándeza przez techniczny nokaut w 8. rundzie, a 19 marca tego roku w Quezon City został pokonany, również w towarzyskiej walce, przez ówczesnego mistrza wagi junior lekkiej Flasha Elorde’a na punkty. Później wygrał sześć kolejnych walk, m.in. z Percym Haylesem i Frankie Narvaezem, a 16 sierpnia 1967 w Nowym Jorku po raz kolejny stanął do walki z Ortizem o tytuł mistrzowski w wadze lekkiej, ale przegrał jednogłośnie na punkty. Spośród następnych 15 walk przegrał tylko 1 (z Antonio Espinosą, któremu zrewanżował się w następnym pojedynku), a wśród pokonanych był m.in. ponownie Frankie Narvaez.
3 marca 1970 w Los Angeles Ismael Laguna ponownie został mistrzem świata w wadze lekkiej po pokonaniu przez techniczny nokaut w 9. rundzie obrońcy tytułu Mando Ramosa. 6 czerwca tego roku w Panamie pokonał w obronie tytułu Gutsa Ishimatsu przez techniczny nokaut w 13. rundzie. 15 września World Boxing Council pozbawiła Lagunę tytułu mistrzowskiego, lecz zachował tytuł federacji World Boxing Association. Utracił go 26 września tego roku w San Juan po przegranej niejednogłośnie na punkty z Kenem Buchananem. Później pokonał m.in.