Order został potwierdzony przez ZBoWiD 5 grudnia 1989.
Po zakończeniu wojny rozpoczęła studia w Szkole Sztuk Pięknych w Katowicach (wówczas filii krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych). Poszukiwana przez Urząd Bezpieczeństwa wyjechała do Wrocławia, gdzie kontynuowała działalność podziemną i studia. Następne lata studiów odbywała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Dyplom obroniła w 1952, w tym też czasie (rok akademicki 1949/1950) była młodszym asystentem na wydziale Rzeźby i Rzeźby Monumentalnej. Po ukończeniu studiów, wciąż prześladowana za działalność konspiracyjną, w 1958 przeniosła się do Nysy, gdzie pracowała w Ognisku Plastycznym. W 1970 wróciła do Wrocławia i pracowała w Państwowym Ognisku Kultury Plastycznej.
W 1980 roku przeszła na emeryturę. Była członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków.
W 2001 została mianowana podporucznikiem, a w 2003 awansowała na stopień porucznika.