14 października 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej. Był wówczas oficerem 62 pułku piechoty. 1 czerwca 1921 roku pełnił nadal pełnił służbę w 62 pułku piechoty. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 517. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był w dalszym ciągu 62 pp. W okresie międzywojennym kontynuował służbę w 62 pułku piechoty w Bydgoszczy zajmując w nim stanowiska referenta wyszkolenia i kwatermistrza. 22 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu. W latach 1923–1925 był dowódcą I batalionu. W 1928 roku był dowódcą III batalionu 79 pułku piechoty w Słonimiu. 23 stycznia 1929 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 19. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu tego roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Komendy Placu Brześć nad Bugiem na stanowisko referenta bezpieczeństwa. W marcu 1930 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Szamotuły na stanowisko komendanta. Z dniem 28 lutego 1933 roku został przeniesiony w stan spoczynku.